Jak wypełnić europejskie poświadczenie spadkowe wzór przy dziedziczeniu mieszkania w innym kraju UE?
Dziedziczenie mieszkania za granicą potrafi zaskoczyć formalnościami. Bank, urząd ksiąg wieczystych czy notariusz w innym kraju UE zwykle wymagają jednego dokumentu, który jasno pokaże Twoje prawo do spadku.
Tu wchodzi europejskie poświadczenie spadkowe. W artykule wyjaśniam, kiedy je stosować, który formularz wybrać, jak go wypełnić i gdzie złożyć. Skupiam się na praktyce, gdy dziedziczysz mieszkanie w innym państwie Unii.
Jak działa europejskie poświadczenie spadkowe i kiedy jest potrzebne?
To urzędowy dokument UE, który potwierdza prawa do spadku i działa w innych państwach członkowskich. Jest przydatny, gdy majątek lub spadkobiercy są w różnych krajach.
Europejskie poświadczenie spadkowe (EPS) wynika z rozporządzenia 650/2012 i ma zastosowanie do spraw po śmierci po 17 sierpnia 2015 roku. Uznają je wszystkie państwa UE poza Danią i Irlandią. Nie zastępuje krajowego postanowienia o nabyciu spadku ani aktu poświadczenia dziedziczenia. Ułatwia jednak wykazanie praw wobec banków, notariuszy i sądów wieczystoksięgowych w innym kraju Unii. W praktyce potrzebujesz go, aby wpisać własność mieszkania do zagranicznej księgi wieczystej, wypłacić środki z rachunku lub wykonać zapis.
Który wzór formularza europejskiego poświadczenia spadkowego wybrać?
Używa się wyłącznie jednolitego formularza unijnego. Nie ma lokalnych wzorów ani modyfikacji.
Europejskie poświadczenie spadkowe wzór to jeden, urzędowy formularz określony w załącznikach do rozporządzenia 650/2012. Jego treści nie wolno zmieniać. Formularz możesz wypełnić online na Europejskim Portalu e-sprawiedliwości albo pobrać wersję do edycji i złożyć we właściwym organie. Wypełnia się tylko pola przewidziane dla wnioskodawcy. Język co do zasady odpowiada państwu wydania. Organ w innym kraju może wymagać tłumaczenia przysięgłego do okazania EPS za granicą.
Jak poprawnie wypełnić dane spadkodawcy i spadkobierców?
Podaj pełne dane z dokumentów oraz wskaż stopień pokrewieństwa i udziały w spadku.
W sekcji dotyczącej spadkodawcy wpisujesz dane zgodnie z aktami stanu cywilnego i dokumentami tożsamości:
imię i nazwisko, data i miejsce urodzenia, data i miejsce śmierci,
ostatnie miejsce zwykłego pobytu, obywatelstwo, stan cywilny przy śmierci,
krajowy identyfikator, jeśli istnieje,
informacje o wyborze prawa według rozporządzenia 650/2012, jeśli zmarły je złożył.
W sekcji spadkobierców podajesz:
imię i nazwisko, adres do doręczeń, numer dokumentu tożsamości,
stopień pokrewieństwa ze spadkodawcą,
wysokość udziału w spadku lub konkretny przedmiot przyznany danemu spadkobiercy,
oświadczenie o przyjęciu spadku lub informację o jego braku.
Dane muszą być spójne z załączonymi dokumentami. Błędy w pisowni imion czy datach powodują zwroty i opóźnienia.
Jak wskazać prawo do mieszkania w formularzu?
Opisz nieruchomość precyzyjnie. Podaj kraj, adres, numer księgi wieczystej i udział, jaki dziedziczysz.
W części o składnikach spadku wpisujesz mieszkanie i dane, które pozwalają je zidentyfikować w danym państwie:
państwo położenia nieruchomości i pełny adres,
numer księgi wieczystej lub innego rejestru,
rodzaj prawa, na przykład własność lub udział we współwłasności,
wielkość udziału wyrażoną ułamkiem, procentem lub słownie, zgodnie z przepisami danego kraju,
podstawę nabycia, czyli dziedziczenie testamentowe albo ustawowe.
Jeśli w danym kraju używa się innych oznaczeń lokali, przepisz je dokładnie z dokumentów z tego państwa. Gdy dziedziczy kilka osób, wskaż udział każdej z nich.
Jak udokumentować testamentowe lub ustawowe podstawy dziedziczenia?
Dołącz testament lub wskaż dziedziczenie ustawowe oraz dokumenty stanu cywilnego i ewentualne oświadczenia.
Podstawa dziedziczenia wynika z testamentu lub ustawy. W praktyce potrzebne są:
oryginał lub urzędowo poświadczony odpis testamentu, a w razie potrzeby protokół otwarcia i ogłoszenia,
jeśli brak testamentu, wskazanie przepisów o dziedziczeniu ustawowym oraz dokumenty potwierdzające pokrewieństwo,
informacja o ewentualnym umownym ustroju majątkowym małżeńskim i jego wpływie na masę spadkową,
oświadczenia spadkobierców o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, jeśli już złożono,
informacja o toczących się sporach co do ważności testamentu lub składu spadku.
Jeżeli spadkodawca zastrzegł w testamencie wybór prawa ojczystego, wskaż to w formularzu i dołącz dowód takiego oświadczenia.
Jakie załączniki i dokumenty trzeba dołączyć do formularza?
Potrzebne są urzędowe odpisy, dokumenty tożsamości, dowody pokrewieństwa oraz dokumenty o nieruchomości, czasem z tłumaczeniem.
Najczęściej wymagane są:
odpis aktu zgonu spadkodawcy,
dowody tożsamości wnioskodawcy i spadkobierców,
akty urodzenia i małżeństwa potwierdzające pokrewieństwo,
testament i związane protokoły albo wskazanie dziedziczenia ustawowego,
krajowe potwierdzenie praw do spadku, jeśli już uzyskano, na przykład akt poświadczenia dziedziczenia lub postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku,
dokumenty dotyczące mieszkania, na przykład odpis z księgi wieczystej lub tytuł własności,
pełnomocnictwo, jeśli działa przedstawiciel,
tłumaczenia przysięgłe dokumentów na język wymagany przez organ.
Wydawane są urzędowe odpisy EPS. Mają ograniczoną ważność, zazwyczaj sześć miesięcy. Po upływie terminu można wnioskować o nowy odpis.
Jak przesłać wypełniony formularz do właściwego organu?
Złóż go w organie właściwym według rozporządzenia 650/2012. W Polsce jest to notariusz albo sąd rejonowy, zależnie od sprawy.
Właściwość zwykle określa ostatnie miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy. Jeśli spadkodawca wybrał prawo ojczyste, sprawdza się, czy wpływa to na właściwość organu. Informacje o organach w poszczególnych krajach znajdziesz w Europejskim Atlasie Sądowym na Europejskim Portalu e-sprawiedliwości. Część państw dopuszcza złożenie online lub pocztą, inne wymagają osobistego stawiennictwa albo poświadczenia podpisu. Termin rozpoznania i forma doręczenia odpisów są ustalane podczas kontaktu z organem. Po otrzymaniu EPS wykorzystasz go do wpisu własności mieszkania w rejestrze w państwie, w którym jest położone.
Czy warto skorzystać z pomocy notariusza przy wypełnianiu formularza?
Tak, bo poprawnie przygotowany wniosek zmniejsza ryzyko zwrotów i przyspiesza czynności za granicą.
Notariusz sprawdza właściwość organu, weryfikuje podstawę dziedziczenia i udziały. Podpowiada, jakie tłumaczenia i odpisy urzędowe będą konieczne. Dba o spójność danych z dokumentami i wymogami państwa, w którym leży mieszkanie. Wyjaśnia, jak użyć EPS do wpisu w zagranicznej księdze wieczystej i jak uzyskać kolejne odpisy, gdy minie termin ich ważności. Oryginał EPS pozostaje u organu wydającego. Strony otrzymują urzędowe odpisy do posługiwania się w innych państwach Unii.
Podsumowanie
Dziedziczenie mieszkania w innym kraju UE nie musi być drogą przez formalności. Znajomość zasad EPS, właściwego formularza i wymaganych załączników pozwala działać sprawnie i bez zbędnych opóźnień. Zadbaj o precyzję danych i komplet dowodów, a dokument zadziała dokładnie tam, gdzie jest potrzebny.
Umów konsultację w sprawie EPS, aby bezpiecznie przeprowadzić wpis własności mieszkania w innym kraju UE.
